سر آغاز

امروز توی توییتر با ایده ی جالبی آشنا شدم که ذهنم و درگیر خوش کرد، اینکه خیلی از بچه های نسل جدید با اتفاقات و حال و هوای بزرگ شدن نسل ما آشنا نیستن و به سبب ورود سریع و گسرده تکنولوژی بعید به نظر میرسه که دیگه نسلی اون تجربیات مارو داشته باشه، برای همین تصمیم گرفتم به نوشتن خاطرات دوران کودکی تا به امروزم.

شاید برای فرزندانم

شاید برای غریبه های نسل جدید

شاید برای دوران پیری خودم

شاید کتابش کردم

هزاران شاید دیگه ولی تصمیم گرفتم بنویسم و داشته باشم و احساس کردم وبلاگ بهتره چون فضای نوشتن نا محدوده و آرامش خوبی داره، وقتی مینویسی حواست به چیز دیگه پرت نمیشه.


شروع نگارش از چهارشنبه بیست و هشتم شهریور هزار و سیصد و نود و هفت

/ 1 نظر / 17 بازدید
chikarakonamtaezdevajkonam

چه جالب خیلی علاقه مند شدم که خاطراتتون رو بخونم. چون خودم متولد 68 هستم فکر میکنم خاطرات شما نوستالژی خیلی خوبی برای من هم هست.